Pomocne w projektowaniu ogrodu
Należy również zwrócić uwagę na światło i cień. Kompozycja zmienia się w ciągu dnia, sezonu, roku.
Światło i cień eksponuje elementy, kontury. Są to elementy konieczne do stworzenia przestrzenności w kompozycji.
Cień:
1 – własny – kiedy światło pada na przedmiot a jedna jego część pozostaje nieoświetlona, pozostaje w cieniu.
2 – rzucony – oświetlony przedmiot rzuca cień na płaszczyznę, na której stoi oraz na inne przedmioty.
Cienie są mocne, wyraźne.
Rano cień zawsze jest głęboki i długi a w południe jest krótki.
Drzewa o błyszczących liściach jest zawsze jaśniejsze niż o liściach omszonych.
W widokach pod światło bardziej widoczne są kontury niż szczegóły. Wraz z promieniami wchodzimy w szczegóły kompozycji.
Światło decyduje o głębi przestrzeni.
Złudzenie optyczne – bliższe a w rzeczywistości dalsze otoczenie. Przedmioty położone w świetle rzucają się na pierwszy plan, natomiast przedmioty znajdujące się cieniu wydają się być oddalone.
Zadaniem światła i cienia jest uwydatnienie istotnych cech kompozycji. W okresach porannych i wieczorowych, gdy kąt padania światła i natężenie są niewielkie, uzyskuje się najdłuższe cienie i słabsze kontury. W godzinach południowych, gdy kąt padania promieni i natężenie są największe, otrzymuje się najkrótsze cienie i ostre kontury. Poranne i południowe oświetlenie daje barwy jasne, żółte, natomiast o świcie oraz pod wieczór odcienie te stają się ciepłe, o barwach czerwonopomarańczowych.
Powierzchnie chropowate i matowe, ponieważ pochłaniają więcej światła, wydają się zawsze ciemniejsze od powierzchni gładkich i błyszczących – silnie odbijających promienie.
Przedmioty silnie oświetlone są lepiej widoczne i stają się mocnymi akcentami kompozycji, dzięki czemu pozornie przybliżają się do obserwatora. Natomiast przedmioty pozostające w cieniu – „giną”, ich kontury ulegają zatraceniu, co sprawia wrażenie pozornego oddalenia.
Kwiaty bardzo pięknie wyglądają przy dziennym świetle.